เพลงกระฎุมพี

แล้ววันเพ็ญ เดือนสิบสอง ก็เวียนมาบรรจบครบรอบอีกครั้งหนึ่ง

สำหรับฉัน นี่เป็นการลอยกระทงครั้งที่เท่าไรแล้วก็ไม่รู้

สายน้ำยังไหลไปไม่ยอมหยุดนิ่ง

เช่นเดียวกันกับระยะเวลาอันเคลื่อนคล้อยไปบนเส้นทางชีวิตของฉัน

เมื่อลองหันมองย้อนกลับหลัง

มีผู้คนจำนวนมากมายที่ห่างหายไปจากชีวิต

ทั้งที่เคยลอยกระทงชมดอกไม้ไฟร่วมเรียงเคียงกันมา

บางคนเพียงแค่เดินทางไปบนถนนคนละเส้น

ทว่าบางคนลาลับดับสูญ

งานลอยกระทงน่ะหรือ

อาจเป็นแค่ประเพณีประดิษฐ์อีกชนิดหนึ่งก็เท่านั้น

แต่ธรรมชาติและสายน้ำต่างหาก

ที่บ่งบอกถึงความเป็นอนิจจัง

อันเป็นสัจจะสูงสุดแห่งชีวิต

ร้านกาแฟร้านเดิม

แต่ความสัมพันธ์เพิ่งเริ่มต้น

จุดจบจะถูกข้ามพ้น

ด้วยมนต์รักอันหอมกรุ่น 

กาแฟสองถ้วยใหม่

จับหัวใจรักละมุน

อิงแอบผ่านไออุ่น

เป็นรสที่ไม่คุ้นเคย 

มืออ่อนนุ่มของเธอแตะบ่าฉัน

ภายนอกดูอดกลั้นและนิ่งเฉย

ภายในใช่ละเลย

เพียงแต่ยากจะเอื้อนเอ่ยออกไป 

จมดิ่งสู่ภวังค์

พลังรักอันยิ่งใหญ่

ยามมีเธอชิดใกล้

อยู่ข้างในร้านกาแฟ

edit @ 24 Oct 2007 22:52:43 by กระฎุมพีนิรนาม

สุดฉงนฉงายใจ

เพื่อนิพพานใด?

สงฆ์ท่านพลีกายบูชา

ทหารหาญมุ่งใช้ศรัสตรา

หมายมั่นเข่นฆ่า

ศรัทธาสงฆ์ท่านมิสูญ

เลือดหลั่งกลับไม่อาดูร

พระธรรมเกื้อกูล

โน้มนำพลังฝูงชน

กี่ร่างแล้วที่ร่วงหล่น

กลางเสียงสวดมนต์

กู่ร้องร่ำหาเสรี

นิพพานใดใดก็ดี

ประโยชน์บ่มี

หากหมู่ประชาทุกข์ตรม

โชยเลือดคละคลุ้งหมักหมม

ลอยมาตามลม

ยังเบื้องบูรพาวิถี

สู่ผู้คนที่มั่งมี

ชีวีสุขี

แต่หัวใจสุดเฉยชา

ไม่เห็นการผลาญชีวา

ปิดหูปิดตา

ล้างฆ่าคือเรื่องสามัญ

ขอเพียงแค่เหตุเหล่านั้น

มิบังเกิดพลัน

ในชาติบ้านเมืองของเรา

พระพุทธจึงเหลือเพียงเงา

พระธรรมบางเบา

พระสงฆ์ดั่งไร้ตัวตน

เปลวเทียนควันธูปเกลื่อนกล่น

เสียงสวดอึงอล

ดลผลสู่นิพพานใด?